Αυτό δεν ήταν… ριφιφί, ήταν το κάτι άλλο!

Τελικά, είχε και καλύτερο για την Ελλάδα μετά το μεγάλο «διπλό» επί της Σερβίας στο Βελιγράδι. Ποιος να το έλεγε πριν την έναρξη των υποχρεώσεων μας ότι η Εθνική θα έκανε το 2/2 στο ξεκίνημα του ομίλου, έχοντας στην εκκίνηση δύο αγώνες εκτός των συνόρων…

Αρκεί που το πίστεψαν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς και οι παίκτες του, οι οποίοι τα έδωσαν όλα για να φύγουν με τους τρεις βαθμούς από την WWK Arena, κόντρα σε μία εθνική που δεν είχαμε νικήσει ποτέ, μετρώντας επτά ήττες και τρεις ισοπαλίες. Με έναν «κέρβερο» Τζολάκη, ο οποίος έβγαζε με άνεση φάσεις που απ' έξω δεν φαινόντουσαν τόσο εύκολες. Με έναν «βράχο» Μαυροπάνο, ο οποίος έκανε αψεγάδιαστο ματς και πήρε την… μπουκιά από το στόμα των αντιπάλων του σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, έχοντας και τον Ρέτσο άξιο συμπαραστάτη, με εξαίρεση μία σοβαρή γκέλα νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο.

Με έναν Ανδρούτσο ο οποίος ήταν μηχανάκι στο κέντρο, κάνοντας στην επιστροφή του στην Εθνική εμφάνιση σαν να ήταν βασικό μέλος της εδώ και καιρό. Με τον Τσιμίκα να θυμάται τον καλό του εαυτό, από τη στιγμή που έφυγε η φάση με τον Αντεγέμι. Με τον Παυλίδη να ανταπεξέρχεται σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο από αυτόν που τον ξέρουμε εδώ και χρόνια. Ο Κουρμπέλης μετά την πολύ καλή εμφάνιση απέναντι στη Σερβία, ήρθε αυτή τη φορά από τον πάγκο, για να δέσει το κέντρο μας, αλλά μας επεφύλασσε και ένα ασυνήθιστο «δώρο». Τις δυνατότητες και τη φόρμα των Τζόλη και Καρέτσα τις ξέρουν όλοι… Συνολικά βέβαια έγινε μία μεγάλη προσπάθεια για μία ιστορική νίκη.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και η καλή μέρα φάνηκε από νωρίς για την Ελλάδα. Παίζοντας στις έδρες ομάδων με τέτοια φανέλα και τέτοια ποιότητα (που παρέμεινε σε πολύ υψηλό επίπεδο παρά τις απουσίες), ξέρεις ότι το πρώτο κομμάτι του αγώνα είναι ζόρικο και ίσως αποδειχθεί καθοριστικό. «Να περάσει στο πρώτο εικοσάλεπτο και μετά βλέπουμε…», δεν λένε συνήθως οι προπονητές;

Τόσο ακίνδυνο πρώτο εικοσάλεπτο δεν θα μπορούσε λογικά να περιμένει ούτε ο ίδιος ο Γιοβάνοβιτς, τόσο ήσυχο δεν θα το ονειρευόταν ούτε ο Τζολάκης. Κάποιος που δεν έχει δει τον αγώνα και θα βάλει τα highlights θα πιστέψει ότι μάλλον ξέχασε κάποια/κάποιες φάση/φάσεις από το συγκεκριμένο διάστημα του αγώνα ο τεχνικός που έφτιαξε το βίντεο. Δεν είναι παραπλανητικά τα στιγμιότυπα, η Γερμανία ίσως να παραπλανήθηκε και να πίστεψε ότι εύκολα ή δύσκολα θα κάνει τη δουλειά κόντρα στην Ελλάδα. Επίσης, σταδιακά αρχίσαμε να γινόμαστε και ενοχλητικοί για τη δική τους άμυνα, με τις «σφαίρες» που έχουμε στα πλάγια.



Δεν ήταν όμως μόνο το πρώτο διάστημα του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος καλό. Ουσιαστικά, κρίνοντας από τη δυναμική του αντιπάλου, από το 35' περίπου και μετά δεχθήκαμε πίεση από τους Γερμανούς και μέχρι την ανάπαυλα. Όμως… διάολε με τη Γερμανία παίζαμε, θα συνέβαινε και αυτό. Οι παίκτες του Κλοπ έβαλαν στο παιχνίδι τους βασικά από τα στοιχεία που θέλει να βλέπει ο πρώην τεχνικός της Λίβερπουλ στις ομάδες του. Δηλαδή, πολύ υψηλό τέμπο, παίξιμο με τη μία, για να «πνίξει» τον αντίπαλο.

Εκεί ήταν εν τέλει ουσιαστικά το κομβικότερο σημείο (ή ένα από τα δύο πιο κομβικά) για να βάλουμε τις βάσεις για κάτι καλό, πηγαίνοντας… ατσαλάκωτοι στα αποδυτήρια. Με τον τρόπο που έκλεισε το πρώτο ημίχρονο, μπήκε στο δεύτερο η Γερμανία δείχνοντας ακόμα πιο αποφασισμένη. Ο Τζολάκης με τον Μαυροπάνο ήταν… κυματοθραύστες και στη συνέχεια «ζεστάθηκαν» και όσοι δεν επέστρεψαν καλά μετά την ανάπαυλα, μπαίνοντας ξανά στην εξίσωση, μπαίνοντας ξανά στη μάχη. Πάλι ήταν όμως παραπλανητικό αυτό το διάστημα. Διότι μετά το φάουλ του Κίμιχ που έδιωξε ο Έλληνας γκολκίπερ στο 53', για να βρεις την επόμενη φάση της Γερμανίας πρέπει να πας πολύ μπροστά το φιλμ του αγώνα. Για την ακρίβεια κάποια άλλη φάση δεν είχαν ουσιαστικά, χωρίς υπερβολή. Η ανεπανάληπτη ευκαιρία του Ιωαννίδη ήταν το… μήνυμα, προτού ο Κουρμπέλης βάλει ένα γκολ που θα θυμόμαστε για πάντα.

Φυσικά, δεν γινόταν να ξεχάσουμε τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς, ο οποίος μετά το πολύ καλό βαθμό που πήρε με τη Σερβία συνολικά, σήμερα πήρε ακόμα καλύτερο, βάσει του αντιπάλου και στην τελική ευθεία έκανε… ματ στη σκακιέρα των προπονητών. Βάζοντας μετά το «διπλό» επί της Αγγλίας (σε ένα δύσκολο διάστημα για την οικογένεια της Εθνικής λόγω Μπάλντοκ) και ένα επί της Γερμανίας στο παλμαρέ του. Μην υποτιμάτε την Ελλάδα του! Πάμε για τα επόμενα…